Home Forum Ziek en werken WIA en opleiding en loop ik kans mijn uitkering kwijt te raken?

WIA en opleiding en loop ik kans mijn uitkering kwijt te raken?

3reacties Started at 18 augustus 2019 om 19:55

  • NicolettevV
    Bijdrager

    WIA en opleiding en loop ik kans mijn uitkering kwijt te raken?

    Ik hoop advies te krijgen van (ervaring)deskundigen (hoewel mn situatie mss uitzonderlijk is)

    Sinds maart van dit jaar heb ik een WIA uitkering (80-100%). In juli jl heb ik na een dagopname in het MUMC de officiële diagnose gekregen, voor de klachten die ik had ten tijde van het toekennen van de WIA. (dunnevezelneuropathie).

    Deze ziekte is progressief.

    Ik wil eigenlijk erg graag weer of nog werken; misschien tegen beter weten in. Mijn eigenlijke functie was wijkverpleegkundige, en dát werk kan ik niet meer doen, maar daarom verdiep ik mij al een tijdje in omscholing. Nu  kom ik evt in aanmerking voor een traineeship (werken/leren), waarbij de opdrachtgever mijn opleiding volledig vergoed (en die opleiding bestaat uit 7x een dag -verdeeld over 9 maanden- naar school), en de reiskosten vergoed. Ik verbind mij voor de duur van een jaar aan de liefdadigheidsinstelling (bureau functie).

    Mijn vragen:

    1-moet ik de officiële diagnose die ik in juli heb gekregen, doorgeven aan het UWV?

    Ik ben met alle onzekerheden rondom mijn man (26 augustus barsten de volgende onderzoeken weer los) en na het gevecht dat ik heb gehad met mijn werkgever, en de moeite die ik heb gedaan om WIA te krijgen, zó blij met de rust die ik nu heb..! Als ik de diagnose dan op zou sturen, breekt dan niet weer een heel onzekere tijd aan? Ik word nu in principe pas in februari 2020 weer opgeroepen voor een herkeuring.

    2-als ik in het traineeship stap, wat als dan mijn uitkering zou worden gestopt?  Er zijn nl twee onzekerheden; ik krijg geen contract; alleen een commitment voor de duur van een jaar, en al helemaal is er geen zicht op een vast contract. Daarnaast kan mijn ziekte behoorlijk progressief verlopen. (invalide vervoersmiddel, urine en darm stoma, niet meer lang kunnen zitten)

    Mijn man heeft sinds bijna twee jaar kanker, dus mijn sociale zekerheid is misschien nóg belangrijker dan dat hij voor ons allemaal sowieso is. Ik mis de uitdaging van een baan en onder de omstandigheden, ook de afleiding. Plus het mij nuttig voelen en de voldoening die je uit een baan kan krijgen mis ik.

     

    Ik weet niet wat ik nu moet doen!

    Sta voor mijn gevoel klem tegen de muur..

    Wie kan mij advies geven? ALs ik het UWV bel, ben ik bang dat ik “slapende honden wakker maak”, bijvoorbeeld, maar misschien is jullie ervaring anders?

     

    (1 waardering)
    John
3 reacties aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Auteur
    Reacties
  • JohnEDJohn
    Moderator

    Beste NicolettevV,

    dank voor je vragen hier op het forum.
    Wat goed om te lezen dat je de mogelijkheid heb om een traineeship te gaan volgen.
    De vraag is wel of dit het moment is om dit te gaan starten, zeker omdat je aangeeft ook toe te zijn aan rust. Deze beslissing moet je zelf goed overwogen maken.

    Bij het krijgen van een WIA uitkering behoren inderdaad plichten.
    Zo moet je melden als er veranderingen in je gezondheid zijn en moet je ook melden als je een opleiding gaat volgen;
    https://www.uwv.nl/particulieren/ziek/ziek-wia-uitkering/tijdens-wia-uitkering/detail/plichten-en-rechten-met-een-wga-uitkering/mijn-plichten-met-een-wga-uitkering/wijzigingen-doorgeven-tijdens-uw-wga-uitkering

    Ik begrijp moeite in de keuze wat te doen heel goed, een baan geeft inderdaad uitdaging en voldoening, maar de vraag is of je dit nu al aan kan. Zoals eerder gezegd is dit iets waar je zelf goed over na moet denken en je zelf een keuze in moet maken.
    Misschien kan het je helpen hierover met lotgenoten te spreken, dit zou kunnen bij de bijeenkomsten “koffietafels” die wij verspreid over het land organiseren;
    https://samenveerkrachtig.nl/koffietafel/

    Ik wens je heel veel sterkte, succes en wijsheid. Verder zal ik het fijn vinden als je ons hier op het forum op de hoogte wil houden van je traject.
    Met vriendelijke groet,
    John

     

    NicolettevV
    Bijdrager

    Hai John, bedankt voor je reactie. Het is meer dat ik behoefte heb aan/blij ben met de rust op dit moment voor wat betreft mijn eigen werksituatie. De gezondheid van mijn man brengt ons meer dan genoeg onzekerheid, maar anderzijds moet ik ook denken aan mijn eigen (financiële) toekomst. Zoals beschreven is mijn aandoening progressief; beter gaat het niet worden.. Maar het is meer dat ik het fijn zou vinden wanneer een UWV mij de gelegenheid zou kunnen bieden om veilig uit te proberen wat ik nog zou kunnen. Ik loop gewoon enorme risico’s volgens mij. Geen werkgever die mij met deze prognose een vast contract zal willen geven. En wanneer ik wel aan het werk kom, al is het maar voor bijvoorbeeld een jaar en met een fiks aantal uren minder per week; op welk loon zal mijn definitieve IVA dan gebaseerd zijn? Allemaal vragen die het UWV zou kunnen beantwoorden, maar waarbij ik bang ben dat het tegen mij gebruikt zal gaan kunnen worden. “Oh je overweegt om nog te gaan omscholen? Dan heb je arbeidsvermogen op dit moment en dusssss” Zoiets. Daar ben ik bang voor. Maar het druist ook in tegen mijn principes, dat je klem staat tegen de muur, en de wet die rek en flexibiliteit niet kent. Wat je zou kúnnen krijgen dan, is dat ik “lekker veilig” niks meer onderneem richting werk , want waarom zou ik? Terwijl ik nog wél juist graag nog zou willen, maar dat moet zich niet tegen mij keren op de lange termijn…

    JohnEDJohn
    Moderator

    Beste NocolettevV,
    als ik zo je reactie lees, geef je eigenlijk zelf antwoord op je vragen.

    De gezondheid van mijn man brengt ons meer dan genoeg onzekerheid, maar anderzijds moet ik ook denken aan mijn eigen (financiële) toekomst.
    Je man kan jouw steun in deze situatie duidelijk goed gebruiken. Vanuit je 80-100% arbeidsongeschiktheid weet je financieel nu waar je aan toe bent met je WIA uitkering.

    Zoals beschreven is mijn aandoening progressief; beter gaat het niet worden.
    Ik begrijp dat het heel lastig is om je gezondheidsklachten te accepteren en dat je heel graag weer wil, maar gezien deze uitspraak is het misschien toch goed om je nu te gaan richten op het verwerken en accepteren van het verlies van arbeid. Deze rouwverwerking heeft ook tijd nodig.

    Misschien heb je iets aan deze informatie;
    https://samenveerkrachtig.nl/waar-sta-ik/anderen-helpen/

    De koffietafels waar ik eerder naar refereerde wordt door veel bezoekers ook als erg prettig ervaren als ondersteuning in dit acceptatie proces.

    Nogmaals vee sterkte en succes,
    met vriendelijke groet,
    John

     

3 reacties aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.