Home Forum De keuring en erna Werkdruk door langdurig zieken

Werkdruk door langdurig zieken

2reacties Started at 24 september 2019 om 12:34

  • Suzan74
    Bijdrager

    Werkdruk door langdurig zieken

    Afgelopen week was een rollercoaster van emoties.

    Terugkomen op mijn oude werkplek en in de praktijk moeten gaan brengen van wat ik tijdens revalidatie geleerd heb.

    We beginnen met een gesprek welke frustraties er afgelopen tijd leefden over mijn situatie en ondanks eerdere gesprekken met mijn manager dat ik nee mag zeggen en hun aapjes niet op mijn schouders mag nemen, komt alles mega bij mij binnen en heb ik het gevoel een gorilla op mijn schouders geplant gekregen te hebben. Het lukt me niet om hen in te laten zien of de frustratie op mij gericht is of de situatie die mijn hernia’s meegebracht hebben.

    Nog een weg te gaan nog en het zet me aan het denken

    Vanmorgen zit ik in de wachtkamer bij de huisarts voor mijn 4-wekelijkse vitamine B12-injectie.

    Terwijl ik daar zit te wachten kijkt iemand mij onderzoekend aan en vraagt of ik Suzan ben……. Ehhh ja, dat ben ik, maar in gedachte beginnen de radartjes te draaien…. wie ben jij?

    We zijn er al snel achter dat zij de vrouw is van een collega van mij.

    Een collega met wie ik een redelijke tijd best lekker gewerkt heb en die het soms ook niet makkelijk heeft daar hij voor andere collega ‘s net even anders is.

    Zoals meestal praten we al snel over hoe het met hem gaat en komt natuurlijk het gesprek uit op het werk.

    Het gaat goed met hem, maar hij heeft het druk, want er zijn veel langdurig zieken.

    Bij mij begint het weer te kriebelen… hij heeft het druk en er zijn veel langdurig zieken.

    Kan die langdurig zieke er echter wat aan doen dat hij het druk heeft?

    Helaas, een voor mensen die wel eens langer ziek zijn geweest vast een  herkenbaar ding dat mij tot nu toe altijd een schuldgevoel gaf, maar het antwoord is Nee!!!!!!

    Gelukkig ben ik op dit moment niet meer de langdurig zieke en zit ik na dit jaar pech net binnen het jaar weer op die 18 uurtjes werken, maar ook die 18 uurtjes kunnen mij weer druk geven, want bij ons in het filiaal is net een collega uitgevallen die waarschijnlijk voorlopig niet terug komt en dus loopt ook hier de druk op, want hé, ik kom uit een branche waar je niet zomaar een blik werknemers bij opentrekt om dit op te vangen.

    De kunst van het ziekzijn, maar ook daarna: Schijt hebben aan, omdenken en zoals mijn huidige manager zegt niet het aapje van mijn collega’s op mijn schouders nemen. De kunst van het jezelf blijven, wel begrip tonen, maar niet gaan overcompenseren en dan zoals op Heliomare benoemd werd het voor jezelf achteruit vechten, omdat je collega’s het zwaar hebben.

    Dit is niet mijn aapje en na afgelopen week even dat gevoel van die gorilla op mijn schouder, komt de kunst van het loslaten weer boven water..

    (1 waardering)
    John
2 reacties aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Reacties
  • InekeEDIneke
    Bijdrager

    Herkenbaar!! Ik raakte ‘langdurig ziek’, in een periode dat er 3 met mij gelijk uitvielen. Mijn directe collega lag een verdieping hoger zelfs zo close was dat 🙈. Ik heb geen directe schuldgevoelens ervaren, maar heb wel gemerkt dat de druk op ons cluster hoog lag, dan raak je toch sneller buiten zicht voelde het. Maar idd; niet mijn aapje; ik heb andere prioriteiten nu🙈……

    Een mooie eye-opener van je, bedankt!

    Suzan74
    Bijdrager

    Een collega van mij is uitgevallen en blijft voorlopig wel ziek.

    Dit betekent krappe bezetting en hoge werkdruk.

    Gisteren weer een aanvaring met een collega dat ik alleen met mijzelf bezig ben omdat ik het er niet mee eens was dat zij terwijl ik in een intake zat een broodje ging halen.

    Zij stond afgelopen week zoveel alleen. Ja die 2 uurtjes nadat ik weg was op de dagen dat ik werk, maar de momenten dat ik werk draai ik volop, werk ook over en begin vroeg zodat sommige dingen al klaar zijn als mijn collega’s binnen komen.

    ik ben het zo zat  steeds maar weer een uitval te krijgen omdat zij het zo druk hebben, ik kan dat niet oplossen, maar is ondertussen voor mij wel een etterende wond geworden die steeds open getrokken wordt. Steeds weer dat schuldgevoel, me ballast voelen en me schamen dat ik niet voluit kan en hun problemen niet kan oplossen.

    Soms heb ik zoiets van waarom heb ik het aangevochten en ben ik door blijven werken.

    Echter, qua klanten gaat het super, ik geniet ervan, dus moet ik om hen stoppen met iets wat ik graag doe?

2 reacties aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.