Home Forum Mijn Verhaal Even Voorstellen.

  • JanAnne 60
    Bijdrager

    Even Voorstellen.

    Hallo allen.

    Onderstaand mijn verhaal  voor zij die dit willen lezen.
    Ik moet erbij vermelden dat ik Dyslectisch ben , dus qua grammatica en spelling het niet vlekkeloos zal zijn.

    Ik ben een man van bijna 60 jaar, al mijn leven lang heb ik last van somberheidsklachten oorzaak belast verleden, al op jonge leeftijd in de Wajong terecht gekomen het leven was voor mij zwaar en meedoen op de arbeidsmarkt leek niet mogelijk te zijn.

    Uiteindelijk toch aan het werk gekomen in de zorg , dit per 1999 ik hield mij bezig met het begeleiden van mensen met een licht verstandelijk beperking.
    Dit werk leek mij goed te liggen, al snel ging ik mij bezig houden met het begeleiden van jongeren met gedragsprobleem ook dit met succes (in het team en in de jaarverslagen werd ik de deskundige in moeilijk verstaanbaar gedrag genoemd)  mijn eigenwaarde groeide en ik bleef mij door ontwikkelen vaak als autodidact.  Maar ik bleef wel kwetsbaar als ex Wajong (er)  had altijd het idee ik mij moest blijven bewijzen.  15 jaar lang was ik 24 uur per dag beschikbaar voor de stichting waarvoor ik werkte, en natuurlijk voor mijn cliënten, nooit een slechtste beoordeling gehad het tegendeel zelf.

    Maar opeens moest alles anders er kwam een reorganisatie iedereen in mijn functie moest HBO geschoold zijn, en dat was ik niet, sterker nog ik kan nauwelijks spreken ik enig onderwijs/opleiding heb gevolgd. Ik was 39 toen het min of meer duidelijk werd ik dyslectisch was daarvoor had ik de overtuiging ik dom, en nutteloos was,  dus klassikaal onderwijs heb ik nooit aangedurfd met uitzondering korte cursussen ter bevordering van het vakgebied.

    Door de reorganisatie moest ik verder als flexwerker binnen de stichting gaan werken, met andere taken hier werd ik doodongelukkig van, mijn eigenwaarde brokkelde al weer snel af
    ook in deze periode van ongeveer 2 jaar maakte mijn vriendin vrijwillig een einde aan haar leven de ellende begon met een burn-out ,  vervolgens kreeg mijn oudste zoon de diagnose kanker, en werd mijn kleindochter levensbedreigend ziek.

    Ik ben in deze periode naar de klote gegaan, ik heb wel eens gezegd na de zelfdoding van mijn vriendin er iets is geknapt in mijn hoofd, ik hoef nu ook niet meer was het idee.
    gelukkig is mijn oudste zoon is goed hersteld, mijn kleindochter is nu stabiel maar dit kan weer zorgelijk worden.

    Ik was in deze periode zeker niet stabiel,  maar het lijkt wel of de werkgever hier dankbaar gebruik van heeft gemaakt zeker wanneer ik hun verhaal in het arbeidskundig onderzoek  terug leest.

    Mijn situatie is nu 80/100% afgekeurd voor max twee jaar een WGA uitkering en het maar de vraag is of ik over twee jaar mijn woning nog kan betalen.

    Psychische ben ik een wrak, al mijn sociale contacten zijn verdampt, met heel veel moeite ga ik eens in de twee maanden naar mijn kinderen en kleinkinderen heb niet de energie vaker te gaan.
    Lid geworden van coöperatie laatste wil, vanwege zij mogelijk een uitweg hadden kunnen bieden , maar de actualiteit hierin veranderde snel , ik ben het nu wel eens met deze verandering,   Het UWV biedt nergens ondersteuning de weg terug te vinden, soms hoop ik gewoon een beetje lol in het leven terug te vinden  en een soort hoop op de toekomst.

    Dank wanneer het gelezen is.

    groet
    Anne

    (1 waardering)
    John
3 reacties aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Auteur
    Reacties

  • Lusi
    Bijdrager

    Beste Anne,

    Wat een trieste verhaal heb je. Ene dat leven heeft je niet gespaard. Helaas moet ik eerlijk zeggen dat ik zo 80% van jou verhaal bij mijn eigen leven kan vergelijken. Het is en blijft lastig en zeker omdat UWV echt geen ondersteuning biedt. Ik ben jaar geleden van 80-100% afgekeurd naar 100% goedgekeurd. Nu zonder inkomen ze zien dat mijn klachten verslechteren maar mijn beperkingen niet dus ik moet 30 uur in de week kunnen werken. Zelf naast alle lichamelijke klachten heb ik veel psychische klachten dus kan me echt heel goed in jou situatie in leven (ook mijn jeugd was traumatische ervaring).

    Ik hoop dat je op een moment de moed en energie vindt om meer met je kinderen en kleinkinderen tijd te vinden. Dat verdien je gewoon genieten van al die kleine dingetjes. Het is moeilijk en bij elke schommeling voel je weer dat het mis kan gaan. Maar kijk waar je nu bent gekomen. Wat voor fantastische werk had je al die jaren gedaan. Je hebt zeker voor veel jongeren leven moeite waard gemaakt. Wat anderen zeggen of denken is niet belangrijk. Jij bent belangrijkste. Je bent de moeite waard.

    Weet niet of het kan dat je bijvoorbeeld vrijwilligers werk doet voor jeugd centrum of asielzoekers centrum?

    Ik denkt dat je daar fantastisch zou kunnen helpen. Had ik zo iemand als jij in mijn jeugd ontmoet. Was zo belangrijk.

    Geloof in jezelf je doet het goed. Je bent uniek net zo als ieder ander.

    Ik hoop dat jij je rust vindt om eruit te klimmen. Omhoog naar de zon, bloemen noem maar op. Geniet van het leven jij bent het waard

    Groetjes Lusi


    ABC
    Bijdrager

    Dag Anne,

    Beter dan Lusi had ik een en ander niet kunnen verwoorden (zelfs voor de helft niet) en ik sluit mij daar bij aan.

    Mijn praktisch kant wil toch wat kwijt en dat is heeft u hulp bijvoorbeeld van een maatschappelijk werker of een psycholoog of een coach? U heeft veel meegemaakt en tijdelijk wat hulp is soms erg handig. Even samen met iemand alles op een rijtje zetten en emotioneel een plek geven.

    Ik heb zeer goed gelezen dat u momenteel weinig kan en ondanks dat wil ik u attenderen op de website https://www.ambachtnederland.nl/. En nee ik ben geen belanghebbende van ambachtnederland.

    Groet ABC


    JanAnne 60
    Bijdrager

    Dank voor jullie reactie !

    vrijdag aanstaande heb ik een gesprek met een  maatschappelijk werker  dit op advies van mijn behandelaar (psycholoog) coaching daar is geen sprake van.

    Met vriendelijke groet

    Anne

3 reacties aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.